Beğendiğiniz Canlı Performanslar

Bu yaz ziyaret edeceğim kendilerini inşallah.

BlackMask dedi ki:

Sweet dreams are made of this
Who am i to disagree?
I travel the world and the seven seas
Everybody is looking for something

Genişletmek için tıkla ...

Bu şarkının Marilyn Manson yorumlamasını da seviyorum. Bazı şarkılara rock yorumu katılmalı; dinlemesi keyif veriyor. Şahsı sevmesem de cover ve performansı pek hoşuma gidiyor.

Bir yerli, bir yabancı.

Kavak Yelleri'ne not düşmek isterim ki Nilüfer'in en sevdiğim parçası. Şarkının orijinal olsun, Feridun Düzağaç ile olsun ayrıdır ama canlısı da şarkıya ayrı anlam katıyor. Nilüfer'in yorumu içli ve yaşıyormuş hissinde; Asya'nın yorumu da bi' başka, yorumlardan yazıldığı gibi sitemkâr. Performans da burada olmalı.

Cumartesi gittim. Benzer senaryoya sahip başka oyunlar da var, canlı müzik ve danslarla desteklenmesi çok güzel olmuş. Oyunun ilk yarısında hizmetçinin efkârını göstermek için kısa süreliğine de olsa sigara içmesi şaşırttı. Bugüne kadar birçok oyun izledim, Tayfun Erarslan'ın oynadığı Bir Garip Orhan Veli trajedisinde bile sigara içilmemişti, kısmet bu oyunaymış. Sahnede sigara ve alkol yasağının uzun zamandır tartışıldığını biliyorum, nice hükûmet erkânının kapalı alanda sigara yasağını keyfi olarak çiğnediğine defalarca şahit olmuşken tiyatroda her yönden gerçekçiliği desteklediğim için şahsen bu konuda nötr olduğumu düşünürdüm. Ama özel-devlet tiyatrosu fark etmeksizin kapalı tiyatro salonlarımızın havalandırması cidden yetersiz kalıyor, ikinci perde başladıktan sonra bile salondaki sigara kokusu geçmedi. 5 duyudan sadece 1'ini bile etkilese seyir zevkini azaltabilen bir durummuş meğer. Bunun haricinde eğlenceli ve zengin içerikli bir oyundu.

Tolga Çevik ,Salih KAlyon tv8 dönemi çok güzeldir.Zamsalak paylaşmış arkadaş her izleyişimdi güldürür çok büyük usta

Cumartesi akşamki prömiyerini izledim, çıkışta sağanak yağmura yakalanınca hasta oldum ama buna değdi. Dumrul bir kenara, Azrail'i canlandıran kadına vuruldum gerçekten. Vücudunda o kadar çok kas gelişmesine rağmen inceliğini ve zarifliğini koruyabilmesi mükemmel bir şey.

Botoks gibi estetik ameliyatların çok küçük yaşlarda itibaren uygulanıyor olması cidden korkunç bir şey ya. İş yerindeki arkadaşın 13 yaşındaki kızının bile suratını mahvettirdiğini gördükten sonra artık hiçbir şeye şaşırmıyorum, kendi evladına "Hayır, olmaz." diyememesi büyük bir acizlik gibi gözükse de onun yerinde olmadığım için nelerle mücadele ettiğini falan bilemem, yargılamıyorum yani belki engellemiş olsa sonuçları daha kötü olacaktı, kim bilir. Yardıma ihtiyaç duyduğunu kabul etmeyen insanlara psikolojik destek verilmesi de mümkün değil zaten.

Gene de tiyatro oyuncularının botokslu suratları yüzünden mimik kullanamaması, girdiği rolün hakkını verememesi harbiden içler acısı yav bu olayı hiçbir zaman normal bir şey olarak göremeyeceğim. Patlayacak gibi duran dudaklarla konuşmaya çalışan bir oyuncunun savaşta kocasını kaybeden acılı bir kadını canlandırabileceğine gerçekten inanan varsa aptaldır, duyarsızdır, sanatla ilgili değer yargısı şüphelidir. Her gün medyada görüyoruz diye normal falan değil yani böyle şeyler pek yazmam ama "çağın gerekliliği" gibi söylemlerle bunun sıradanlaştırılması bazen cidden delirtiyor.